Δημοκρατική στροφή ή παρένθεση; - Η συντριπτική ήττα του Όρμπαν και τα μηνύματα για την Ακροδεξιά Ημερομηνία:
Σήμερα 16/4/2026, 11:56 - Εμφανίσεις: 14
Στα 16 χρόνια της ηγεμονίας του στην Ουγγαρία, ο εθνικολαϊκιστής Βίκτορ Όρμπαν εξελίχθηκε σε πρότυπο για την ευρωπαϊκή Ακροδεξιά.
Εργαλειοποίησε την προσφυγική κρίση για την προώθηση του χριστιανικού εθνικισμού του, κηρύσσοντας «πολιτιστικούς πολέμους».
Συνεργάστηκε στενά με τη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν και με τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, λειτουργώντας ακόμα και ως «Δούρειος Ίππος» στην ΕΕ.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Στοχοποίησε το ευρωπαϊκό εγχείρημα ως απειλή για την εθνική ταυτότητα και κυριαρχία.
Πρωτίστως όμως ενσάρκωσε ένα αντιδημοκρατικό μοντέλο για την εδραίωση της πολιτικής εξουσίας σε μια «ανελεύθερη δημοκρατία».
Ένα σύστημα με εκλογές και αυταρχικά στοιχεία, με ποδηγέτηση των θεσμών, των ΜΜΕ και των ίδιων των ψηφοφόρων.document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Το κόμμα του, Fidesz, ίδρυσε ινστιτούτα, δίκτυα και δεξαμενές σκέψης που υποστήριξαν το σύστημα Όρμπαν, δικτυώνοντάς το διεθνώς.
Πολιτικά αφηγήματά του έγιναν κυρίαρχα στον χώρο της Ακροδεξιάς, συν τω χρόνω ορισμένα δε και στους κόλπους της Κεντροδεξιάς.
Το Fidesz ήταν άλλωστε τυπικά μέλος της ευρωομάδας της (ΕΛΚ) μέχρι τον Μάρτιο του 2021, μέχρι που αποχώρησε λίγο πριν από την οριστική διαγραφή του.
Παρά την κλιμακούμενη ρήξη του με τις Βρυξέλλες, ο Όρμπαν δεν απείλησε ποτέ επίσημα με «Huxit», ήτοι με έξοδο της Ουγγαρίας από την ΕΕ, καθώς γνώριζε ότι η παραμονή της ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στους Ούγγρους και ζωτικής σημασίας για την εθνική οικονομία.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_middle_2"); }); Αντίθετα, συνίδρυσε τους «Πατριώτες για την Ευρώπη», μια ακροδεξιά πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που στρέφεται κατά της κεντρικής εξουσίας των Βρυξελλών.
Τώρα, η συντριπτική ήττα του ερμηνεύεται ως νίκη της Ευρώπης και της φιλελεύθερης δημοκρατίας.
Όμως ο λαϊκισμός, η παραπληροφόρηση και η διάλυση του κράτους δικαίου παραμένουν ...